این رسم الخط فارسی نیست

در اینجا ببینید:صفحه اصلی تحلیل تطبیقی کهن الگویی جلوههای طبیعت در شعرهای رزا جمالی و غادهالسمّانصفحه اصلیمروراطلاعات نشریهراهنمای نویسندگانارسال مقالهداورانتماس با مانوع مقاله : مقاله پژوهشینویسندگانفاطمه تقینژاد 1 محتشم محمدی 2 علی محمد محمودی 31 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه دولتی سلمان فارسی کازرون2 بخش فارسی دانشگاه سلمان فارسی کازرون3 گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه سلمان فارسی کازرون 10.30465/lir.2023.45908.1719چکیدهیکی از ساختارهای بنیادی در شعر رُزا جمالی و غادهالسّمّان تفکر اسطورهای است. از آنجا که این دو شاعر از لحاظ شیوۀ استفاده از واژگان و عناصر زبانی زنانه شباهتهای بسیاری با هم دارند، اشعارشان از جنبۀ عناصر زبانی مشترک و دارای کهن الگو، تحلیل تطبیقی شده است؛ بنابراین روش انجام پژوهش تطبیقی و با رویکرد توصیفی- تحلیلی بوده است. یافتهها نشان میدهد هر دو شاعر بر اساس اندیشه و عاطفۀ زنانه از عناصر و جلوههای طبیعت استفاده کردهاند و حضور این عناصر و مفاهیم مثل زمین، دهلیز، دریا، اقیانوس، درخت و ... ریشۀ کهنالگویی دارند؛ درواقع هر دو شاعری دارای سرشت و ذهنیتی متأثر از ضمیر ناخودآگاه هستند و تصاویر شعر آنها فراتر از مرزها و محدودیتهای مردسالارانه محسوب میشود. همچنین عناصر کهنالگویی زنانه (رویش، زایش، حیات، جاودانگی و مرگ) در اشعار این شاعران برجسته است. رزا جمالی، زایش و حیات را از طریق تشبیه خود به کلمۀ زنانه «زمین» و غادهالسمان جاودانگی زنانه را از طریق همانند دانستن خود با «درخت و جنگل» نشان داده است. از لحاظ ذهنیت زنانه باید گفت زبان جمالی نسبت به زبان غاده مبهمتر و زنانهتر است. همچنین وحدت و جاودانگی در شعر جمالی بیشتر از غاده دیده این رسم الخط فارسی نیست...